Cel:
W niniejszym badaniu przeanalizowano, w jaki sposób zamówienia publiczne na poziomie poszczególnych stanów kształtują sytuację w zakresie bezpieczeństwa żywnościowego Indii, oceniając powiązania między efektywnością zamówień publicznych, minimalnymi cenami wsparcia (MSP) i odbiorem w ramach publicznego systemu dystrybucji (PDS) w głównych stanach produkujących zboże.

Materiał i metody:
Korzystając z danych panelowych obejmujących lata 2005–2023 dotyczących ryżu i pszenicy w Pendżabie, Harianie i Uttar Pradesh, oszacowano modele regresji panelowej z efektami losowymi i stałymi. Przeprowadzono także testy diagnostyczne w kierunku heteroskedastyczności, korelacji szeregowej oraz multikolinearności. Efektywność zamówień publicznych określono za pomocą wskaźnika efektywności zamówień (PER), wskaźnika wkładu (CR) oraz współczynnika Giniego, w celu monitorowania tendencji w zakresie nierówności i koncentracji.

Wyniki:
Pendżab i Hariana wykazują silną zdolność reagowania na MSP, wysoką efektywność i nieproporcjonalnie duży wkład w krajowe zasoby zbóż. Z kolei Uttar Pradesh, pomimo dominującej pozycji w zakresie produkcji, wnosi zbyt mały wkład, co skutkuje wąskimi gardłami instytucjonalnymi. Współczynnik Giniego wzrósł z 0,48 do 0,63, co wskazuje na rosnącą koncentrację i ryzyko systemowe. Wyniki regresji panelowej pokazują również, że zamówienia publiczne znacząco wpływają na krajową dystrybucję w ramach PDS, z opóźnionymi efektami.

Wnioski:
O efektywności zamówień publicznych decydują nie tylko produkcja, ale też zdolności instytucjonalne. Wzmocnienie systemów zamówień w słabiej rozwiniętych stanach, dywersyfikacja regionów zaopatrzenia i wdrożenie mechanizmów monitorowania efektywności mają kluczowe znaczenie dla zwiększenia równości i odporności w indyjskiej architekturze bezpieczeństwa żywnościowego.