Cel:
Polityki wspierające rolnictwo towarowe i integrację z rynkiem formalnym często kładą nacisk na zwiększanie skali produkcji. Jednak uczestnictwo w rynku formalnym zależy od czynników wykraczających poza samą skalę produkcji.

Materiał i metody:
W badaniu zostaną poddane analizie determinanty uczestnictwa w rynku formalnym wśród producentów bydła w Kazachstanie i Kirgistanie, przy wykorzystaniu modelu potrójnego progu (triple-hurdle). Rozpatrujemy trzy następujące po sobie decyzje: czy komercjalizować produkcję bydła w wadze żywej, czy wybrać rynki formalne zamiast nieformalnych oraz jaką ilość sprzedać.

Wyniki:
Główne ustalenia wskazują, że skala produkcji sprzyja komercjalizacji, lecz uczestnictwo w rynku formalnym ma nieliniowy związek z wielkością stada – drobni producenci preferują kanały nieformalne, natomiast średni i duzi producenci częściej sprzedają na rynku formalnym. Dynamika cen silnie wpływa na intensywność sprzedaży, a czynniki instytucjonalne – takie jak dostęp do kredytów, dostępność siły roboczej oraz zarządzanie zdrowiem zwierząt – istotnie kształtują wybory rolników. Ujawniają się także różnice ze względu na płeć: kobiety sprzedają intensywniej na rynkach formalnych, podczas gdy mężczyźni dominują w sprzedaży nieformalnej.

Wnioski:
Wyniki te podkreślają potrzebę polityk wykraczających poza samo zwiększanie skali produkcji, skupionych na barierach takich jak ograniczony dostęp do infrastruktury, siły roboczej i usług weterynaryjnych.