Cel:
Czynniki meteorologiczne stanowią poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa żywnościowego ze względu na zakłócenia w dostępności żywności, dostępie do żywności, wykorzystaniu i stabilności żywności. Ekstremalne temperatury, nieregularne wzorce opadów i ekstremalne zjawiska pogodowe negatywnie wpływają na produktywność rolną, rybołówstwo i hodowlę zwierząt, pogłębiając nierówności w dostępie do żywności. W niniejszym badaniu przeanalizowano wpływ czynników meteorologicznych na bezpieczeństwo żywnościowe w Pakistanie przy użyciu skali doświadczenia braku bezpieczeństwa żywnościowego (ang. Food Insecurity Experience Scale, FIES) oraz zbadano, w jaki sposób przyjęcie technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) na poziomie gospodarstw domowych łagodzi te skutki w różnych strefach klimatycznych.

Materiał i metody:
W niniejszym badaniu wykorzystano dane klimatyczne na poziomie dystryktów ze strony internetowej NASA Power oraz wskaźniki przyjęcia ICT na poziomie gospodarstw domowych, pochodzące z pakistańskiego badania pomiaru standardów społecznych i życiowych 2019–2020, do przeprowadzenia oceny wpływu czynników klimatycznych na bezpieczeństwo żywnościowe i analizy efektu moderującego ICT. Szacunki przeprowadzono na poziomie krajowym i stref klimatycznych, wykorzystując regresję liniową (MNK) oraz kwantylową. Ponadto obliczono bezpośrednie i pośrednie skutki czynników meteorologicznych, a także efekty związane z rolą moderującą ICT.

Wyniki:
Wyniki wskazują, że wszystkie cztery zmienne meteorologiczne negatywnie i istotnie wpływają na bezpieczeństwo żywnościowe gospodarstw domowych. Spośród nich prędkość wiatru i opady wywierają najsilniejszy negatywny wpływ, szczególnie w strefach tropikalnych. Wyniki potwierdzają również zróżnicowanie regionalne, przy czym najbardziej narażona na negatywne skutki jest strefa tropikalna. Za pomocą regresji kwantylowej wykazano, że łagodzenie skutków z wykorzystaniem ICT przynosi najlepsze efekty w przypadku gospodarstw domowych o niskim poziomie bezpieczeństwa żywnościowego.

Wnioski:
Wyniki badania zwracają uwagę na potrzebę interwencji politycznych opartych na ICT, dostosowanych do regionalnej dynamiki klimatycznej, co sprawia, że cyfryzacja staje się ważną, ale nie jedyną strategią zapewniającą bezpieczeństwo żywnościowe w obliczu zmian klimatu.